hayatimin belirli donemleri var, batis donemleri ve cikis donemleri..Olabilecek en kotu duruma dusup daha sonra tekrar ayaga kalkiyorum..Cok garip ayaga kalkmak basarmak inanilmaz guzel bir duygu.. Sanki hic dibe batmamisim gibi basarinin tadini cikariyorum ama gercek oyle degil, dibe batan ben degilim sanki surekli yukari cikiyorum sanki hep basamaklari tirmaniyorum onlardan dusen ben degilmmisim gibi yuzumde gulumsemeler ama bacaklarim agriyarak dususumden kalan curukler yuzunden... belki yarin dustugumde bacagim kirilacak ve bir daha ayaga kalkamayacagim..
Cevremden etkileniyorum ailemden, dostlarimdan, arkadaslarimdan, sarkilardan, havadan, suyun tadindan, sabah kalktigimda ustune yattigim kolumdan ve yatagimdan herseyten etkileniyorum...
surekli 4 duvar var karsimda gozum bir ekrana bakiyor inanilmaz zevk aliyorum bazen bu ekrana bakarken..ve hatta bazen onunla konusuyorum...yeterince uzun sure onunla konusur ve ona bakarsam o da benimle konusmaya basliyor... sorularima cevap veriyor bazen 18 saat calisiyorum 3 saat uyuyorum 18 saat daha calisiyorum garip... insan sevdigi isi yapmali ben henuz tam olarak ne sevdigimi belirleyemedim.. herseyle ugrasiyorum arastiriyorum...sanirim konusmayi cok seviyorum kendi icimden konustugumda inanilmaz seyler soyleyebiliyorum kendime, ben bile inanamiyorum ne kadar muntazam konustuguma kendi icimde, ingilizce konusayim diyorum bazen icimden cok guzel cumleler cikiyor...aynilarini soyledigimdeyse icimdeki gibi cikmiyor ses, anlayamiyorum.. kafam garip calisiyor ayni anda bir suru sey dusunuyorum ve kafam agirlasiyor, yoruluyorum hareket etmeden nasil yorulunur onu da tam cikarabilmis degilim... anneme gore bir yerden bir yere yuk tasimiyosan calismis olmazsin...nasil anlatabilirim ki kime ne anlatabilirim. yanimdaki ayni seyleri okudugum adama anlatamiyorumki derdimi eski toprak anneme nasil anlatayim...
sevdigimi dusunuyorum ama ne tur bir sevgi, arkadasim gibi? sanmiyorum arkadaslik ile sevgili arasinda cok ince bir cizgi olduguna inaniyorum. o kadar inceki bazen yanaktan bir opucuge bakiyor bazen bir bakisa...ilginc... su aralar tek dostum var o da yalnizlik depresyonumu en ust duzeyde yasiyorum ve bunun tadini cikararak surekli uyuyorum ve bos yazilar yaziyorum, su anda senin okudugun ve zamanini bunun icin ayirdigin gibi.. neden bunlari baskalariyla paylasmak istedim onuda bilmiyorum bunu kim okur ki??? hangi psikoloji bunlari yazdirtir ki??
